کروم به منظور کاهش ردیابی بین سایتی ، پشتیبانی از کوکی های شخص ثالث و پارتیشن بندی فضای ذخیره سازی را متوقف می کند. این یک چالش برای سایتها و سرویسهایی است که به کوکیها و سایر فضای ذخیرهسازی در زمینههای تعبیهشده متکی هستند، برای سفرهای کاربر مانند احراز هویت. Storage Access API (SAA) به این موارد استفاده اجازه می دهد تا به کار خود ادامه دهند، در حالی که ردیابی بین سایتی را تا حد امکان محدود می کند.
وضعیت پیاده سازی
Storage Access API در همه مرورگرهای اصلی موجود است، اما تفاوتهای پیادهسازی جزئی بین مرورگرها وجود دارد. این تفاوت ها در بخش های مربوطه در این پست برجسته شده است.
کار برای حل و فصل همه مشکلات باقیمانده مسدود کردن قبل از استانداردسازی API ادامه دارد.
Storage Access API چیست؟
Storage Access API یک API جاوا اسکریپت است که به iframes اجازه میدهد تا مجوز دسترسی به فضای ذخیرهسازی را درخواست کند، در صورتی که تنظیمات مرورگر دسترسی به آن را رد کند. جاسازیهایی با موارد استفاده که به بارگیری منابع بین سایتی بستگی دارند، میتوانند از API برای درخواست مجوز دسترسی از کاربر، بر اساس نیاز، استفاده کنند.
اگر درخواست ذخیرهسازی پذیرفته شود، iframe به کوکیها و فضای ذخیرهسازی پارتیشنبندی نشدهاش دسترسی خواهد داشت، که وقتی کاربران به عنوان یک سایت سطح بالا از آن بازدید میکنند نیز در دسترس هستند.
Storage Access API اجازه می دهد تا دسترسی به کوکی و فضای ذخیره سازی پارتیشن بندی نشده خاص با کمترین بار برای کاربر نهایی ارائه شود، در حالی که همچنان از دسترسی عمومی به کوکی های پارتیشن نشده و ذخیره سازی که اغلب برای ردیابی کاربر استفاده می شود، جلوگیری می کند.
موارد استفاده کنید
برخی از جاسازیهای شخص ثالث برای ارائه تجربه بهتر به کاربر نیاز به دسترسی به کوکیهای پارتیشن نشده یا فضای ذخیرهسازی دارند - چیزی که وقتی کوکیهای شخص ثالث محدود شده و پارتیشن بندی ذخیرهسازی فعال است، در دسترس نخواهد بود.
موارد استفاده عبارتند از:
- ویجتهای کامنتگذاری تعبیهشده که به جزئیات جلسه ورود نیاز دارند.
- دکمه های "پسندیدن" رسانه های اجتماعی که به جزئیات جلسه ورود نیاز دارند.
- اسناد جاسازی شده که به جزئیات جلسه ورود نیاز دارند.
- تجربه ممتازی که برای جاسازی ویدیو ارائه میشود (مثلاً برای نمایش ندادن تبلیغات برای کاربرانی که وارد سیستم شدهاند، یا برای دانستن ترجیحات کاربر برای زیرنویسها یا محدود کردن انواع خاصی از ویدیو).
- سیستم های پرداخت تعبیه شده
بسیاری از این موارد استفاده شامل دسترسی مداوم به ورود به سیستم در iframe های تعبیه شده است.
زمان استفاده از Storage Access API بر روی سایر APIها
Storage Access API یکی از جایگزینهای استفاده از کوکیها و فضای ذخیرهسازی پارتیشن نشده است، بنابراین درک زمان استفاده از این API در مقایسه با سایرین مهم است. این برای موارد استفاده است که هر دو مورد زیر درست است:
- کاربر با محتوای تعبیه شده تعامل خواهد داشت - یعنی یک iframe غیرفعال یا یک iframe پنهان نیست.
- کاربر مبدا جاسازی شده را در یک زمینه سطح بالا بازدید کرده است - یعنی زمانی که آن مبدا در سایت دیگری تعبیه نشده است.
APIهای جایگزین برای موارد مختلف استفاده وجود دارد:
- کوکیهایی که دارای وضعیت پارتیشن بندی شده مستقل هستند (CHIPS) به توسعهدهندگان اجازه میدهد تا یک کوکی را در فضای ذخیرهسازی «پارتیشنبندیشده» با یک شیشه کوکی جداگانه برای هر سایت سطح بالا انتخاب کنند. برای مثال، ویجت چت وب شخص ثالث ممکن است به تنظیم یک کوکی برای ذخیره اطلاعات جلسه متکی باشد. اطلاعات جلسه در هر سایت ذخیره می شود، بنابراین کوکی تنظیم شده توسط ویجت نیازی به دسترسی به وب سایت های دیگر که در آن جاسازی شده نیز نیست. Storage Access API زمانی مفید است که یک ویجت شخص ثالث تعبیه شده وابسته به اشتراک گذاری اطلاعات یکسان در منابع مختلف باشد (مثلاً برای جزئیات جلسه وارد شده یا تنظیمات برگزیده).
- پارتیشن بندی فضای ذخیره سازی راهی برای iframe های متقابل سایتی است تا از مکانیسم های ذخیره سازی جاوا اسکریپت موجود در حین تقسیم فضای ذخیره سازی در هر سایت استفاده کنند. این مانع از دسترسی به فضای ذخیره سازی جاسازی شده در یک وب سایت توسط همان جاسازی در وب سایت های دیگر می شود.
- مجموعههای وبسایتهای مرتبط (RWS) راهی است برای سازمان برای اعلام روابط بین سایتها، به طوری که مرورگرها اجازه دسترسی محدود به کوکیها و فضای ذخیرهسازی را برای اهداف خاص میدهند. سایتها همچنان نیاز به درخواست دسترسی با Storage Access API دارند، اما برای سایتهای موجود در مجموعه، دسترسی میتواند بدون درخواست کاربر اعطا شود.
- مدیریت اعتبار فدرال (FedCM) یک رویکرد حفظ حریم خصوصی برای خدمات هویتی فدرال است. Storage Access API با دسترسی به کوکی های پارتیشن نشده و ذخیره سازی پس از ورود به سیستم سروکار دارد. برای برخی موارد استفاده، FedCM یک راه حل جایگزین برای Storage Access API ارائه می دهد، و ممکن است ترجیح داده شود زیرا دارای یک درخواست مرورگر با ورود به سیستم است. با این حال، پذیرش FedCM معمولاً به تغییرات اضافی در کد شما نیاز دارد، به عنوان مثال برای پشتیبانی از نقاط پایانی HTTP.
- APIهای ضد کلاهبرداری ، مرتبط با تبلیغات و اندازهگیری نیز وجود دارند، و API دسترسی به فضای ذخیرهسازی برای رفع این نگرانیها در نظر گرفته نشده است.
از Storage Access API استفاده کنید
Storage Access API دو روش مبتنی بر وعده دارد:
-
Document.hasStorageAccess()
(همچنین با نام جدیدDocument.hasUnpartitionedCookieAccess()
از Chrome 125 موجود است) -
Document.requestStorageAccess()
همچنین با Permissions API ادغام می شود. این به شما امکان میدهد وضعیت مجوز دسترسی به ذخیرهسازی را در زمینه شخص ثالث بررسی کنید، که نشان میدهد آیا فراخوانی به document.requestStorageAccess()
به طور خودکار اعطا میشود یا خیر:
از متد hasStorageAccess()
استفاده کنید
هنگامی که یک سایت برای اولین بار بارگیری می شود، می تواند از روش hasStorageAccess()
استفاده کند تا بررسی کند که آیا دسترسی به کوکی های شخص ثالث قبلاً اعطا شده است یا خیر.
// Set a hasAccess boolean variable which defaults to false.
let hasAccess = false;
async function handleCookieAccessInit() {
if (!document.hasStorageAccess) {
// Storage Access API is not supported so best we can do is
// hope it's an older browser that doesn't block 3P cookies.
hasAccess = true;
} else {
// Check whether access has been granted using the Storage Access API.
// Note on page load this will always be false initially so we could be
// skipped in this example, but including for completeness for when this
// is not so obvious.
hasAccess = await document.hasStorageAccess();
if (!hasAccess) {
// Handle the lack of access (covered later)
}
}
if (hasAccess) {
// Use the cookies.
}
}
handleCookieAccessInit();
دسترسی به فضای ذخیره سازی تنها پس از فراخوانی requestStorageAccess(),
بنابراین hasStorageAccess()
همیشه در ابتدا false را برمی گرداند - به جز زمانی که به سندی با منبع مشابه در همان iframe قبلاً دسترسی داده شده باشد. این کمک هزینه در مسیرهای با مبدأ یکسان در داخل iframe حفظ میشود تا پس از اعطای دسترسی به صفحاتی که نیاز به وجود کوکیها در درخواست اولیه سند HTML دارند، امکان بارگیری مجدد فراهم شود.
استفاده از requestStorageAccess()
اگر iframe دسترسی نداشته باشد، ممکن است نیاز به درخواست دسترسی با استفاده از متد requestStorageAccess()
داشته باشد:
if (!hasAccess) {
try {
await document.requestStorageAccess();
} catch (err) {
// Access was not granted and it may be gated behind an interaction
return;
}
}
اولین باری که این درخواست میشود، ممکن است لازم باشد کاربر این دسترسی را با یک درخواست مرورگر تأیید کند، پس از آن، وعده حل میشود یا رد میشود و در صورت استفاده از await
، استثنا ایجاد میشود.
برای جلوگیری از سوء استفاده، این درخواست مرورگر فقط پس از تعامل کاربر نشان داده می شود. به همین دلیل است که requestStorageAccess()
در ابتدا باید از یک کنترل کننده رویداد فعال شده توسط کاربر فراخوانی شود، نه بلافاصله با بارگیری iframe:
async function doClick() {
// Only do this extra check if access hasn't already been given
// based on the hasAccess variable.
if (!hasAccess) {
try {
await document.requestStorageAccess();
hasAccess = true; // Can assume this was true if requestStorageAccess() did not reject.
} catch (err) {
// Access was not granted.
return;
}
}
if (hasAccess) {
// Use the cookies
}
}
document.querySelector('#my-button').addEventListener('click', doClick);
اگر به جای کوکی ها نیاز به استفاده از حافظه محلی دارید، می توانید کارهای زیر را انجام دهید:
let handle = null;
async function doClick() {
if (!handle) {
try {
handle = await document.requestStorageAccess({localStorage: true});
} catch (err) {
// Access was not granted.
return;
}
}
// Use handle to access unpartitioned local storage.
handle.localStorage.setItem('foo', 'bar');
}
document.querySelector('#my-button').addEventListener('click', doClick);
مجوز درخواست می کند
هنگامی که کاربر برای اولین بار روی دکمه کلیک می کند، درخواست مرورگر به طور خودکار ظاهر می شود، معمولاً در نوار آدرس. تصویر زیر نمونه ای از درخواست کروم را نشان می دهد، اما سایر مرورگرها رابط کاربری مشابهی دارند:
![درخواست مجوز دسترسی API به فضای ذخیرهسازی Chrome](https://developers.google.cn/static/privacy-sandbox/assets/images/storage-access-api-permission-prompt.png?authuser=0&hl=fa)
این درخواست ممکن است توسط مرورگر نادیده گرفته شود و در شرایط خاصی مجوز به طور خودکار ارائه شود:
- اگر صفحه و iframe در 30 روز گذشته پس از پذیرش درخواست استفاده شده باشد.
- اگر iframe تعبیه شده بخشی از یک مجموعه وب سایت مرتبط باشد.
- در فایرفاکس، برای وبسایتهای شناختهشده (آنهایی که در سطح بالایی با آنها در تعامل بودهاید) برای پنج تلاش اول از این درخواست صرفنظر میشود.
از طرف دیگر، ممکن است این روش به طور خودکار بدون نشان دادن درخواست در شرایط خاص رد شود:
- اگر کاربر قبلاً از سایتی که iframe را در اختیار دارد به عنوان یک سند سطح بالا بازدید نکرده باشد و با آن تعامل نداشته باشد، نه در iframe. این بدان معناست که Storage Access API فقط برای سایتهای تعبیهشده که کاربران قبلاً در زمینه شخص اول بازدید کردهاند مفید است.
- اگر متد
requestStorageAccess()
خارج از یک رویداد تعامل کاربر بدون تأیید قبلی درخواست پس از یک تعامل فراخوانی شود.
در حالی که در استفاده اولیه از کاربر درخواست میشود، بازدیدهای بعدی میتوانند بدون درخواست و بدون نیاز به تعامل کاربر در کروم و فایرفاکس requestStorageAccess()
حل کنند. توجه داشته باشید که سافاری همیشه به تعامل کاربر نیاز دارد.
از آنجایی که ممکن است دسترسی به کوکی و فضای ذخیرهسازی بدون درخواست یا تعامل کاربر اعطا شود، اغلب ممکن است قبل از تعامل کاربر در مرورگرهایی که از این مورد پشتیبانی میکنند (Chrome و Firefox) با فراخوانی requestStorageAccess()
در بارگذاری صفحه، دسترسی به کوکی یا فضای ذخیرهسازی بدون پارتیشن دریافت کنید. این ممکن است به شما امکان دهد فوراً به کوکیها و فضای ذخیرهسازی پارتیشن نشده دسترسی داشته باشید و تجربه کاملتری را حتی قبل از تعامل کاربر با iframe ارائه دهید. این می تواند تجربه کاربری بهتری برای برخی موقعیت ها نسبت به انتظار برای تعامل کاربر باشد.
از درخواست مجوز storage-access
استفاده کنید
برای بررسی اینکه آیا دسترسی میتواند بدون تعامل کاربر اعطا شود یا نه، میتوانید وضعیت مجوز storage-access
بررسی کنید و فقط در صورتی که نیازی به اقدام کاربر نباشد، requestStoreAccess()
را زودتر فراخوانی کنید، نه اینکه آن را فراخوانی کنید و در هنگام تعامل با شکست مواجه شوید. مورد نیاز است.
این همچنین به شما امکان میدهد تا با نمایش محتوای مختلف - به عنوان مثال، یک دکمه ورود به سیستم، نیاز به درخواست اولیه را برطرف کنید.
کد زیر بررسی مجوز storage-access
را به مثال قبلی اضافه می کند:
// Set a hasAccess boolean variable which defaults to false except for
// browsers which don't support the API - where we assume
// such browsers also don't block third-party cookies.
let hasAccess = false;
async function hasCookieAccess() {
// Check if Storage Access API is supported
if (!document.requestStorageAccess) {
// Storage Access API is not supported so best we can do is
// hope it's an older browser that doesn't block 3P cookies.
return true;
}
// Check if access has already been granted
if (await document.hasStorageAccess()) {
return true;
}
// Check the storage-access permission
// Wrap this in a try/catch for browsers that support the
// Storage Access API but not this permission check
// (e.g. Safari and earlier versions of Firefox).
let permission;
try {
permission = await navigator.permissions.query(
{name: 'storage-access'}
);
} catch (error) {
// storage-access permission not supported. Assume no cookie access.
return false;
}
if (permission) {
if (permission.state === 'granted') {
// Permission has previously been granted so can just call
// requestStorageAccess() without a user interaction and
// it will resolve automatically.
try {
await document.requestStorageAccess();
return true;
} catch (error) {
// This shouldn't really fail if access is granted, but return false
// if it does.
return false;
}
} else if (permission.state === 'prompt') {
// Need to call requestStorageAccess() after a user interaction
// (potentially with a prompt). Can't do anything further here,
// so handle this in the click handler.
return false;
} else if (permission.state === 'denied') {
// Not used: see https://github.com/privacycg/storage-access/issues/149
return false;
}
}
// By default return false, though should really be caught by earlier tests.
return false;
}
async function handleCookieAccessInit() {
hasAccess = await hasCookieAccess();
if (hasAccess) {
// Use the cookies.
}
}
handleCookieAccessInit();
آی فریم های Sandboxed
هنگام استفاده از Storage Access API در iframes sandboxed ، مجوزهای sandbox زیر مورد نیاز است:
- برای
allow-storage-access-by-user-activation
لازم است. -
allow-scripts
برای اجازه دادن به استفاده از جاوا اسکریپت برای فراخوانی API مورد نیاز است. -
allow-same-origin
برای اجازه دسترسی به کوکیهای هم منبع و سایر فضای ذخیرهسازی مورد نیاز است.
به عنوان مثال:
<iframe sandbox="allow-storage-access-by-user-activation
allow-scripts
allow-same-origin"
src="..."></iframe>
الزامات کوکی
برای دسترسی به Storage Access API در کروم، کوکیهای بین سایتی باید با دو ویژگی زیر تنظیم شوند:
-
SameSite=None
- که برای علامت گذاری کوکی به عنوان متقاطع سایت مورد نیاز است -
Secure
- که تضمین می کند فقط کوکی های تنظیم شده توسط سایت های HTTPS قابل دسترسی هستند.
در فایرفاکس و سافاری، کوکیها به صورت پیشفرض SameSite=None
هستند و SAA را به کوکیهای Secure
محدود نمیکنند، بنابراین این ویژگیها مورد نیاز نیستند. توصیه می شود در مورد ویژگی SameSite
صریح باشید و همیشه از کوکی های Secure
استفاده کنید.
دسترسی به صفحه سطح بالا
Storage Access API برای فعال کردن دسترسی به کوکی های شخص ثالث در iframe های تعبیه شده در نظر گرفته شده است.
موارد استفاده دیگری نیز وجود دارد که صفحه سطح بالا نیاز به دسترسی به کوکی های شخص ثالث دارد. به عنوان مثال، تصاویر یا اسکریپتهایی که توسط کوکیها محدود شدهاند، که صاحبان سایت ممکن است بخواهند مستقیماً در سند سطح بالا به جای iframe اضافه کنند. برای رسیدگی به این مورد استفاده، Chrome افزونهای را برای Storage Access API پیشنهاد کرده است که یک متد requestStorageAccessFor()
اضافه میکند.
متد requestStorageAccessFor()
متد requestStorageAccessFor()
به روشی مشابه requestStorageAccess()
اما برای منابع سطح بالا کار می کند. برای جلوگیری از اعطای دسترسی عمومی به کوکیهای شخص ثالث، فقط میتوان از آن برای سایتهای موجود در یک مجموعه وبسایت مرتبط استفاده کرد.
برای جزئیات بیشتر در مورد نحوه استفاده از requestStorageAccessFor()
Related Website Sets: developer guide را بخوانید.
درخواست مجوز top-level-storage-access
پشتیبانی مرورگر
مشابه مجوز storage-access
، یک مجوز top-level-storage-access
برای بررسی اینکه آیا میتوان به requestStorageAccessFor()
اعطا کرد، وجود دارد.
Storage Access API هنگام استفاده با RWS چگونه متفاوت است؟
هنگامی که مجموعههای وبسایت مرتبط با API دسترسی به فضای ذخیرهسازی استفاده میشوند، قابلیتهای اضافی خاصی به شرح جدول زیر در دسترس هستند:
بدون RWS | با RWS | |
---|---|---|
برای شروع درخواست دسترسی به فضای ذخیرهسازی، به یک اشاره کاربر نیاز دارد | ||
کاربر را ملزم می کند تا قبل از اعطای دسترسی، از منبع ذخیره سازی درخواستی در زمینه سطح بالا بازدید کند | ||
اولین باری که درخواست کاربر را می توان نادیده گرفت | ||
اگر قبلاً دسترسی داده شده باشد، requestStorageAccess لازم نیست فراخوانی شود | ||
به طور خودکار به سایر دامنه ها در یک وب سایت مرتبط دسترسی می دهد | ||
از requestStorageAccessFor برای دسترسی به صفحه سطح بالا پشتیبانی می کند |
نسخه ی نمایشی: تنظیم و دسترسی به کوکی ها
نسخه ی نمایشی زیر نشان می دهد که چگونه می توان به یک کوکی تنظیم شده توسط خودتان در صفحه اول نسخه نمایشی در یک قاب تعبیه شده در سایت دوم نسخه نمایشی دسترسی داشت:
storage-access-api-demo.glitch.me
نسخه ی نمایشی به مرورگری با کوکی های شخص ثالث غیرفعال نیاز دارد:
- Chrome 118 یا بالاتر با مجموعه پرچم
chrome://flags/#test-third-party-cookie-phaseout
و مرورگر راه اندازی مجدد. - فایرفاکس
- سافاری
نسخه ی نمایشی: تنظیم Local Storage
دمو زیر نحوه دسترسی به کانالهای پخش بدون پارتیشن از iframe شخص ثالث را با استفاده از Storage Access API نشان میدهد:
https://saa-beyond-cookies.glitch.me/
نسخه ی نمایشی به Chrome 125 یا بالاتر با پرچم تست شخص ثالث-کوکی-فاصله فعال نیاز دارد.