مفاهیم اصلی

برای تولید هم‌زمان، مبدأ، حالت سفر (مانند رانندگی، دوچرخ، دوچرخه‌سواری، یا پیاده‌روی)، و محدودیت زمانی را به API ارائه دهید. همچنین می‌توانید اولویت‌های مسیریابی و ظاهر بصری چندضلعی حاصل را تنظیم کنید.

حالت‌های سفر

از پارامتر الزامی travelMode (travel_mode) برای مشخص کردن حالت حمل‌ونقل استفاده کنید:

• DRIVE: قابلیت دسترسی را برای خودرو سواری درطول جاده‌های قابل‌رانندگی بااستفاده از محدودیت‌های سرعت اعلام‌شده، سلسله‌مراتب جاده، جریمه‌های دور زدن، و (اختیاری) شرایط ترافیک زنده محاسبه می‌کند.
• ‫TWO_WHEELER: دسترسی‌پذیری را برای وسایل نقلیه موتوری دوچرخ (مانند موتورسیکلت یا اسکوتر) بااستفاده از قوانین دسترسی به جاده مختص حالت و سرعت‌های مدل‌سازی‌شده پایین‌تر از DRIVE در جاده‌های پرسرعت محاسبه می‌کند. درنتیجه، TWO_WHEELER هم‌زمان معمولاً منطقه‌ای بزرگ‌تر از BICYCLE اما کوچک‌تر از DRIVE را در امتداد بزرگراه‌های پرسرعت پوشش می‌دهد.
• BICYCLE: دسترسی‌پذیری را برای دوچرخه‌سوار درطول خیابان‌های قابل‌دسترسی با دوچرخه، خطوط دوچرخه، و مسیرهای مشترک محاسبه می‌کند، و سرعت‌ها را براساس نوع جاده و شیب تنظیم می‌کند، و بزرگراه‌ها و آزادراه‌های با دسترسی کنترل‌شده را مستثنی می‌کند.
• WALK: دسترسی‌پذیری را برای عابر پیاده در پیاده‌روها، مسیرهای پیاده‌روی، مسیرهای کوهستانی، و خیابان‌های قابل‌دسترسی برای عابر پیاده محاسبه می‌کند و سرعت پیاده‌روی را براساس شیب تنظیم می‌کند. مسیر پیاده‌روی محدودیت‌های یک‌طرفه خودرو را نادیده می‌گیرد.

توجه: گذرگاه‌های آبی و کشتی
Isochrones API فقط اتصالات جاده، پل، تونل، و مسیر را طی می‌کند. مسیرهای کشتی و گذرگاه‌های حمل‌ونقل آبی از محاسبات دسترسی‌پذیری در همه حالت‌های سفر مستثنی هستند. جزیره‌ها یا شبه‌جزیره‌هایی که فقط با کشتی به هم متصل هستند در هم‌زمان تولیدشده نشان داده نمی‌شوند، مگراینکه مبدأ در همان خشکی باشد.

افق زمانی

محدودیت اصلی‌ای که برای سرویس ارائه می‌دهید travelDuration (travel_duration) است. این محدودیت افق زمانی را برای محاسبه تعریف می‌کند.

• حداقل و حداکثر مدت: مدت باید حداقل "1s" (۱ ثانیه) باشد. مدت‌های صفر ("0s")، منفی، و زیرثانیه کمتر از ۱ ثانیه (مثل "0.5s") خطای 400 INVALID_ARGUMENT برمی‌گردانند. این API حداکثر مدت سفر ۳٬۶۰۰ ثانیه (۱ ساعت) را برای حالت‌های DRIVE و TWO_WHEELER، و ۷٬۲۰۰ ثانیه (۲ ساعت) را برای حالت‌های WALK و BICYCLE پشتیبانی می‌کند.
• حداقل کف چندضلعی: چون میانای برنامه‌سازی کاربردی بخش‌های جاده‌ای را که به آن‌ها رسیده است به سلول‌های توری فضایی تبدیل می‌کند، مدت‌های بسیار کوتاه چندضلعی کوچکی را برمی‌گرداند که سلول‌های توری اطراف مبدأ چسبیده را پوشش می‌دهد.
• عملکرد: زمان محاسبه با مدت درخواست‌شده و حالت سفر انتخاب‌شده مقیاس‌بندی می‌شود. یک هم‌زمان رانندگی یک ساعته منطقه جغرافیایی و شبکه جاده‌ای بسیار بزرگ‌تری را نسبت به یک هم‌زمان پیاده‌روی یک ساعته پوشش می‌دهد، که منجر به تأخیر بیشتر برای درخواست رانندگی می‌شود.
• قالب‌بندی: چون API از google.protobuf.Duration استفاده می‌کند، مدت باید به‌صورت رشته‌ای قالب‌بندی شود که به‌جای عدد صحیح، به "s" ختم می‌شود (برای مثال، "3600s").

نقاط مبدأ و چسباندن به جاده

می‌توانید نقطه شروع هم‌زمان را به دو روش مشخص کنید:

• مختصات (location): یک جفت طول و عرض جغرافیایی. هر دو latitude (در [-90, 90]) و longitude (در [-180, 180]) را ارائه دهید. اگر یکی از آن‌ها را حذف کنید، API آن را به‌عنوان 0.0 درنظر می‌گیرد که نقطه را روی خط استوا یا نصف‌النهار مبدأ قرار می‌دهد. اگر هر دو ({}) را حذف کنید یا (0, 0) را ارسال کنید، API خطای 400 INVALID_ARGUMENT را برمی‌گرداند.
• شناسه‌های مکان (place): شناسه یکتا برای مکانی خاص در Google Maps. وقتی شناسه مکان را ارائه می‌دهید، سرویس مکان را به مختصات مرکزوار آن تبدیل می‌کند و آن نقطه را به نزدیک‌ترین جاده می‌چسباند. از قالب نام منبع که با places/ شروع می‌شود (برای مثال، places/ChIJIQBpAG2ahYAR_6128GcTUEo) استفاده کنید؛ شناسه مکان بدون پیشوند places/ نیز پذیرفته می‌شود. برای اطلاعات بیشتر درباره شناسه‌های مکان، به شناسه‌های مکان مراجعه کنید.

صرف‌نظر از روش ورودی، اگر نقطه فیزیکی دقیق روی جاده نباشد (مثلاً داخل پارک یا ساختمان باشد)، میانای برنامه‌سازی کاربردی مدت سفر را از آن نقطه محاسبه نمی‌کند. برای مدیریت این وضعیت، این سرویس از چسباندن به جاده استفاده می‌کند. چسباندن به جاده ویژگی‌های زیر را دارد:

• چسباندن هوشمند: سرویس تلاش می‌کند نقطه مبدأ شما را به نزدیک‌ترین بخش جاده قابل‌عبور بچسباند.
• آگاهی از حالت: منطق چسباندن travel_mode شما را درنظر می‌گیرد. اگر DRIVE یا TWO_WHEELER را درخواست کنید، API مسیرهای مخصوص عابر پیاده را نادیده می‌گیرد و نزدیک‌ترین خیابان قابل‌رانندگی را جستجو می‌کند. اگر WALK را درخواست کنید، API مسیرهای پیاده‌روی و پیاده‌روها را در اولویت قرار می‌دهد.
• موارد ناموفق: اگر میانای برنامه‌سازی کاربردی نتواند بخش جاده مناسبی را در حداکثر فاصله چسباندن نقطه مبدأ شما (حدود ۲۰۰ متر، یا کمتر برای WALK و BICYCLE) پیدا کند، میانای برنامه‌سازی کاربردی خطای 404 NOT_FOUND را برمی‌گرداند. عوارض جغرافیایی بزرگ (مانند پارک‌ها، پردیس‌ها، یا نقاط دیدنی) ممکن است شناسه جا با مرکز ثقلی دورتر از فاصله چسبیدن به نزدیک‌ترین جاده قابل‌استفاده برای حالت سفر داشته باشند؛ در این موارد، به‌جای آن، مختصات صریح location ورودی جاده را ارسال کنید.

جهت سفر (ورودی درمقابل خروجی)

می‌توانید هم دسترسی‌پذیری ورودی و هم دسترسی‌پذیری خروجی را بااستفاده از پارامتر travelDirection (travel_direction) محاسبه کنید:

• FROM (برون‌مرزی): منطقه‌ای را که در محدوده زمانی مشخص‌شده از نقطه مبدأ قابل‌دسترسی است محاسبه می‌کند. این برای موارد استفاده‌ای مثل محدوده‌های تحویل یا پوشش خدمات مناسب است.
• TO (ورودی): منطقه‌ای را محاسبه می‌کند که می‌توانید از آنجا در محدوده زمانی مشخص‌شده به نقطه مبدأ سفر کنید. این برای تعیین مناطق تحت پوشش مناسب است، مثلاً اینکه کارمندان از کجا می‌توانند به دفتر مرکزی رفت‌وآمد کنند.

توجه: هم‌زمان‌های FROM و TO برای یک مبدأ یکسان می‌توانند در هر حالت ازنظر شکل و مساحت متفاوت باشند. برای DRIVE،‏ TWO_WHEELER، و BICYCLE، خیابان‌های یک‌طرفه و محدودیت‌های گردش در پیچ‌ها تأثیرگذارند. برای DRIVE و TWO_WHEELER، رمپ‌های بزرگراه تقسیم‌شده و ازدحام ترافیک جهت‌دار نیز نقش دارند. برای WALK و BICYCLE، شیب نیز مهم است زیرا سفر در سربالایی کندتر از سرازیری است، بنابراین چندضلعی‌های WALK فقط در زمین‌های مسطح تقریباً یکسان هستند.

آگاهی از ترافیک

با پارامتر routingPreference (routing_preference) کنترل کنید که داده‌های ترافیک چگونه بر چندضلعی تولیدشده تأثیر می‌گذارد:

• TRAFFIC_UNAWARE (پیش‌فرض): از محدودیت‌های سرعت جریان آزاد و سلسله‌مراتب جاده برای تولید چندضلعی هم‌زمان استفاده می‌کند. این کار باعث تولید شکلی قطعی می‌شود که براساس زمان روز نوسان نمی‌کند. این پارامتر برای تحلیل کلی یا برنامه‌ریزی سناریو پایه ایده‌آل است.
• TRAFFIC_AWARE: هم‌زمان‌ها را بااستفاده از شرایط ترافیک زنده در زمان دقیق پردازش درخواست محاسبه می‌کند (مُهرهای زمان عزیمت یا ورود سفارشی آینده یا گذشته در نسخه ۱ قابل‌پیکربندی نیستند). این امر باعث می‌شود منطقه قابل‌دسترسی درطول ازدحام کوچک‌تر شود و در ساعات غیر اوج مصرف گسترش یابد؛ در شرایط جریان آزاد یا غیر اوج مصرف، TRAFFIC_AWARE و TRAFFIC_UNAWARE ممکن است چندضلعی‌های تقریباً یکسانی را برگردانند. توجه: مسیریابی با آگاهی از ترافیک فقط زمانی پشتیبانی می‌شود که travelMode روی DRIVE یا TWO_WHEELER تنظیم شده باشد.

توجه: هم‌زمان‌های آگاه از ترافیک نیاز به واکشی سرعت‌های زنده جاده دارند و تأخیر بیشتری نسبت به هم‌زمان‌های ناآگاه از ترافیک دارند.

هموارسازی و وفاداری

بااستفاده از پارامترهای polygonFidelity (polygon_fidelity) و enableSmoothing (enable_smoothing) می‌توانید ظاهر و دقت چندضلعی‌های خروجی را سفارشی‌سازی کنید. اگرچه این گزینه‌ها مستقل هستند، اما باهم کار می‌کنند تا شکل نهایی را تعیین کنند.

• polygonFidelity: وضوح سلول شبکه فضایی را که برای تخمین مرز قابل‌دسترسی استفاده می‌شود کنترل می‌کند:

  • LOW: از بزرگ‌ترین سلول‌های جدولی (با پهنای چندصد متر) استفاده می‌کند. بهترین گزینه برای پوشش دادن مناطق بزرگ با رأس‌های کمتر و بدون شکاف‌های داخلی است که منجر به شکل تعمیم‌یافته‌ای می‌شود که می‌تواند منطقه قابل‌دسترس را درطول راهروهای باریک جاده بیش‌ازحد تخمین بزند.
  • MEDIUM: دقت و تعداد رأس متعادل.
  • HIGH: از کوچک‌ترین سلول‌های شبکه‌ای (تقریباً ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر عرض) استفاده می‌کند. منجر به انطباق دقیق‌تر با شبکه جاده‌ای به‌دست‌آمده می‌شود، اما می‌تواند در جاهایی که شبکه جاده‌ای پراکنده است، حفره‌های داخلی ایجاد کند.
  • POLYGON_FIDELITY_UNSPECIFIED: اگر مشخص نشده باشد، سرویس به‌طور خودکار وضوح را براساس حالت سفر و مدت‌زمان انتخاب می‌کند، و از سلول‌های ریزتر برای مدت‌زمان‌های کوتاه و برای WALK، و از سلول‌های درشت‌تر برای مدت‌زمان‌های طولانی استفاده می‌کند. برای مقایسه هم‌زمان‌ها در مدت‌ها یا حالت‌های سفر مختلف، polygonFidelity را به‌طور صریح تنظیم کنید.

    

    دقت چندضلعی بالا، متوسط، و پایین

• enableSmoothing: کنترل می‌کند که آیا لبه‌های پله‌ای سلول‌های شبکه تعریف‌شده توسط وفاداری گرد شوند یا نه.

  • false (خام): پیش‌فرض. مرز تراز با شبکه را برمی‌گرداند. لبه‌ها به‌صورت پله‌ای درطول سلول‌های جدولی ظاهر می‌شوند. بهترین گزینه برای دقت تحلیلی، مانند آزمایش‌های دقیق نقطه در چندضلعی.
  • true (هموارشده): گوشه‌های تیز را برای نمایش بصری نقشه گرد می‌کند درحالی‌که تقریباً مساحت هر حلقه را حفظ می‌کند. مرز دیگر از سلول‌های جدول پیروی نمی‌کند.

    

    هم‌زمان با هموارسازی و بدون آن