Dynamiczne serwowanie treści

W przypadku tej konfiguracji serwer przesyła z jednego adresu URL różny kod HTML (i CSS) w zależności od klienta użytkownika, który jest używany do pobierania stron.

Ponieważ przy takim rozwiązaniu nie od razu wiadomo, że witryna ma inny kod HTML na potrzeby komórkowych klientów użytkownika (treści na komórki są „ukryte”, gdy szuka ich klient użytkownika na komputery), zalecamy, by serwer wysyłał wskazówkę, że Googlebot indeksujący strony na smartfony też powinien zaindeksować taką stronę, by dzięki temu znaleźć treści na komórki. Taką wskazówkę umieszcza się w nagłówku HTTP Vary.

Dynamiczne serwowanie treści powoduje wysłanie oddzielnych kodów różnym urządzeniom, ale z tego samego adresu URL.

TL;DR

  • Użyj nagłówka HTTP Vary, by wskazać zmiany konfiguracji różnym klientom użytkownika.
  • Zadbaj o czytelność ciągów znaków dla klienta użytkownika.

Nagłówek HTTP Vary

Nagłówek HTTP Vary pełni dwie ważne i przydatne funkcje:

  • Informuje serwery pamięci podręcznej, których używają dostawcy usług internetowych i inne firmy, że przy podejmowaniu decyzji o serwowaniu strony z pamięci podręcznej należy mieć na uwadze klienta użytkownika. Bez nagłówka HTTP Vary serwer pamięci podręcznej może błędnie serwować użytkownikom mobilnym wersję strony HTML na komputery lub odwrotnie.
  • Pomaga Googlebotowi szybciej znajdować treści zoptymalizowane pod kątem urządzeń mobilnych. Prawidłowy nagłówek HTTP Vary to jeden ze wskaźników, których używamy podczas indeksowania adresów URL z takimi treściami.

Nagłówek HTTP Vary to część odpowiedzi serwera na żądanie, na przykład:

GET /page-1 HTTP/1.1
Host: www.example.com
(...rest of HTTP request headers...)

HTTP/1.1 200 OK
Content-Type: text/html
Vary: User-Agent
Content-Length: 5710
(... rest of HTTP response headers...)

Nagłówek Vary informuje przeglądarkę, że zawartość odpowiedzi różni się w zależności od klienta użytkownika, który pobiera stronę. Jeśli Twój serwer już używa nagłówka HTTP Vary, możesz dodać do wysyłanej listy element „User-Agent”.

Prawidłowe wykrywanie klientów użytkownika

Wykrywanie klientów (ang. sniffing) to technika ogólnie podatna na błędy. Wynika to z różnych względów, jednak najczęściej występują trzy rodzaje problemów:

  1. Wykrywanie klienta polega na dopasowaniu go do odpowiednich ciągów tekstowych (lub ich fragmentów) na liście. Taką listę trzeba stale aktualizować, by można było rozpoznać nowe klienty użytkownika. Jednak wielu webmasterów tego nie robi, przez co stają się one nieaktualne. Cierpi na tym wygoda użytkowników.
  2. Podczas dopasowywania klientów użytkownika często zdarzają się błędne przypisania, na przykład gdy komputerowy klient jest wykrywany jako mobilny lub odwrotnie. Często występują też błędy polegające na tym, że strony omyłkowo traktują tablety jako smartfony. Jeśli w witrynie jest włączone wykrywanie klientów, powinno ono obejmować ciągi typowe dla smartfonów (np. zawierające zarówno słowo „Android”, jak i „Mobile”), a nie tylko ogólne informacje o urządzeniu mobilnym (samo słowo „Android”). Więcej informacji znajdziesz w naszym poście na blogu.

  3. Przy wykrywaniu klientów użytkownika trzeba szczególnie uważać na maskowanie. Witryna rozpoznaje klasę lub typ urządzenia, szukając jego nazwy w nagłówku User-Agent. Nie powinna tam szukać Googlebota. Wszystkie klienty użytkownika Googlebota przedstawiają się jako konkretne urządzenia mobilne i należy je traktować tak samo jak te urządzenia. Na przykład kiedy Googlebot indeksujący strony na smartfony przedstawia się jako iPhone, powinien zostać potraktowany tak samo, jak iPhone (takie same przekierowania, optymalizacja treści itd.).

Wyślij opinię na temat...